Vandaag 5 mei hebben we nog een dag de auto. Dit
hebben we benut om een aantal havenplaatsen aan de kust te bezoeken, om te
kijken of we er konden inlopen. Zo zijn we goed voorbereid als we 7 mei in de
ochtend vanuit Ribadesella vertrekken met als doel Gijón. De afstand valt
eigenlijk wel mee, zo’n 30 mijl, mar er is nauwelijks wind en de motor moet
erbij. Als we in de buurt komen steekt er een windje op en besluiten we door te
varen naar Aviles. Ten slotte hebben we Gijón al per auto bezocht. Als we de
kaap hebben gerond wakkert de wind behoorlijk aan en met een stevige wind is
Aviles net bezeild. Eenmaal door de havenmond is het verder rustig water om de
marina te bereiken. Als we oproepen op kan 09 VHF komt er geen reactie. Maar ik
heb het mobile nummer opgeschreven toen we er 2 dagen eerder waren Hierop werd
meteen gereageerd en kregen we een plaats toegewezen. Na de formaliteiten te
hebben afgehandeld eerst gegeten en daarna in de avond het oude stadscentrum
bezocht. Heel gezellig en nog er druk laat op de avond. Na een glas witte wijn
lekker naar de kooi.
De volgende morgen weer verder naar Ribadeo,
waar we tegen de namiddag binnenliepen in de marina. We zijn een dag extra
gebleven omdat er geen wind was en we het motoren zat waren. Met de bus naar de
andere kant van de baai naar Castropol gegaan, maar het regende zo dat de dag
een beetje in het water viel.
12 mei, vertrekken we naar Viveiro, de eerste echte ria die we gaan bezoeken. De aanloop is schitterend met een lekker zonnetje. We worden welkom geheten door Fernando, de havenmeester, een hele actieve en behulpzame man, die vloeiend Frans en Engels spreekt naast Spaans natuurlijk. We voelen ons nu echt in Galicië aangekomen.
Het stadje zelf heeft een klein historisch centrum met leuke winkels, maar ook hier zie je de wonden van de recessie met veel lege panden. Wel naast de Marina een supergrote Gadis supermarkt, dat is wel makkelijk.
12 mei, vertrekken we naar Viveiro, de eerste echte ria die we gaan bezoeken. De aanloop is schitterend met een lekker zonnetje. We worden welkom geheten door Fernando, de havenmeester, een hele actieve en behulpzame man, die vloeiend Frans en Engels spreekt naast Spaans natuurlijk. We voelen ons nu echt in Galicië aangekomen.
Het stadje zelf heeft een klein historisch centrum met leuke winkels, maar ook hier zie je de wonden van de recessie met veel lege panden. Wel naast de Marina een supergrote Gadis supermarkt, dat is wel makkelijk.
In Viveiro blijven we een paar dagen en huren twee
dagen een auto( Smart ) om de mooie stad Lugo te bezoeken. Op zich een
prachtige stad, maar ook nu slaat s ’middags de regen toe en gaan we weer
terug. We bezoeken nog een Romeinse nederzetting ende volgende dag rijden we
langs de kust en bezoeken o.a. Cabo Vicendo Punta de Estaca, de noordelijkste
punt van Spanje en enkele kustplaatsjes.
Daarna vertrekken we op15 mei naar La Coruña. En we hadden lekkere wind en een zonnetje, zou de echte zomer nu komen?. Rond 17.00 aankomst in la Coruña in een vrij lege marina. En bij het opvouwen van het zeil ontdekt Antoinette een grote scheur in het grootzeil. Gelukkig is er alle service aanwezig in de haven en de volgende morgen het zeil al weggebracht ter reparatie naar zeilmakerij Finisterra bij Marina Seca. Tevens maar een offerte gevraagd voor een nieuw zeil, want bij nader inzien is het grootzeil toch behoorlijk versleten. We krijgen ook 15% korting op het liggeld omdat we in Viveiro hebben gelegen. Viveiro is van de zelfde organisatie.
16 en 17mei hebben we de stad bezocht en mooie wandelingen langs de kust gemaakt en hierbij natuurlijk de vuurtoren Hercules bezocht. Op 18 mei is het zeil klaar en gaan we het ophalen. Bij de zeilmaker alles gecontroleerd en hij bood aan het zeil af te leveren in de marina, lekker makkelijk. Op de werf nog een mooi profiel geritseld om het frame van de zonepanelen te verstevigen. Deze nog even gemonteerd. .
De marina is ook een leuke ontmoetingsplaats voor zeilers onderling. Allerlei nationaliteiten zijn hier op de haven, La Coruña is de eerste aanloop bij een oversteek van de Golf van Biskaje, maar ook de start om langs de “Costa del Morte” tot voorbij Cabo de Finistères. Hier ontmoeten we ook de Seagull uit den Helder. Wim en Marjorie hebben de oude statige stalen dame zelf gerenoveerd en zijn nu van plan om verder zuidwaarts te gaan. Zij zeilde al de eerder de halve wereld rond en hij is ook een echte zeerot inclusief een houten poot. Daarbij is Wim ook radioamateur, dus we maken meteen afspraken over een “netje”
Daarna vertrekken we op15 mei naar La Coruña. En we hadden lekkere wind en een zonnetje, zou de echte zomer nu komen?. Rond 17.00 aankomst in la Coruña in een vrij lege marina. En bij het opvouwen van het zeil ontdekt Antoinette een grote scheur in het grootzeil. Gelukkig is er alle service aanwezig in de haven en de volgende morgen het zeil al weggebracht ter reparatie naar zeilmakerij Finisterra bij Marina Seca. Tevens maar een offerte gevraagd voor een nieuw zeil, want bij nader inzien is het grootzeil toch behoorlijk versleten. We krijgen ook 15% korting op het liggeld omdat we in Viveiro hebben gelegen. Viveiro is van de zelfde organisatie.
16 en 17mei hebben we de stad bezocht en mooie wandelingen langs de kust gemaakt en hierbij natuurlijk de vuurtoren Hercules bezocht. Op 18 mei is het zeil klaar en gaan we het ophalen. Bij de zeilmaker alles gecontroleerd en hij bood aan het zeil af te leveren in de marina, lekker makkelijk. Op de werf nog een mooi profiel geritseld om het frame van de zonepanelen te verstevigen. Deze nog even gemonteerd. .
De marina is ook een leuke ontmoetingsplaats voor zeilers onderling. Allerlei nationaliteiten zijn hier op de haven, La Coruña is de eerste aanloop bij een oversteek van de Golf van Biskaje, maar ook de start om langs de “Costa del Morte” tot voorbij Cabo de Finistères. Hier ontmoeten we ook de Seagull uit den Helder. Wim en Marjorie hebben de oude statige stalen dame zelf gerenoveerd en zijn nu van plan om verder zuidwaarts te gaan. Zij zeilde al de eerder de halve wereld rond en hij is ook een echte zeerot inclusief een houten poot. Daarbij is Wim ook radioamateur, dus we maken meteen afspraken over een “netje”
Geen opmerkingen:
Een reactie posten