we steken over naar Bilbao

Het is Zondag 17 april en het wordt het spannend of het weer goed is voor de oversteek naar Bilbao. Diverse keren de App Meteo Marine geraadpleegd, dit is een App met de maitieme weerberichten. Daarnaast is het van belang om de stroom naar buiten mee te hebben.  Dat alles maakt een beslissing of en wanneer we vertrekken niet eenvoudig. We vragen het ook nog aan de instructeur van de vaarschool, omdat we natuurlijk onbekend zijn met de stroming op de Gironde. Daarnaast is het een hele tocht. In een keer 170 nm over zee, dat is geen kattepis. Uiteindelijk valt de beslissing, we gaan om in de middag!!!. het weer ziet er goed uit met een goede windrichting. Rond 17.00 vertrekken we uit Port Medoc en gaan via Passe Sud naar zee. De instructeur heeft ons nog aanwijzingen gegeven hoe te varen en we hebben ook nog de electronische kaart erbij. Deze uitgang blijkt behoorlijk ondiep en er staan steile golven waar we nauwelijks doorheen komen. Het lijkt wel de Stortemelk bij NW. Om toch een beetje snelheid te houden blijft de motor bijstaan.  Eenmaal op dieper water laten we een hele diepe zucht en kan de motor uit en gaan we in een lijn richting Bilbao . Het is zondag en na 6 uur, dus kunnen we door de schietgebieden heen varen, we moeten er wel de volgende ochtend rond 8uur uit zijn verdwenen. Er gaan allerlei verhalen over de schietgebieden dat de Fransen gewoon gaan oefenen met raketten en als je dan niet weg bent heb je grote kans  naar de kelder te worden geschoten. Maar de wind trekt lekker aan uit Noordwest en de verwachting is 3/4naar 5 toe uit oost., niet slecht dus Het blijft mooi weer en volle maan, ook in de nacht is er goed zicht. Er is dus een dikke kans dat we niet beschoten gaan worden. Plotseling horen we pi epen en snuiven, een hele school dolfijnen rond onze boot. Ze springen en dartelen de een nog gekker als de ander. Wat zijn het toch indrukwekkende beesten waarvan je je afvraagt hoe inteligent ze eigenlijk wel niet zijn. Het is wel duidelijkdat ze met elkaar communiceren via geluidsignalen, het  is gewoon praten wat ze doen. Jammer dat we ze niet kunnen verstaan en contact hebben. Ze blijven ons uren begeleiden. Van om beurten slapen komt niet veel, want binnen in de boot zijn de fluitsignalen zo hard dat je er wakker van blijft. Tegen 4 uur in de ochtend is de wind zo afgezwakt dat we de motor jammer genoeg weer moeten bijzetten. We hebben hier een hekel  aan want  we blijven min of meer panisch om wat in de schroef te krijgen. Eeen tweede ervaring zoals bij Dover willen we niet meer, we hebben er echt wat aan over gehouden. De hele ochtend is het motorzeilen tot rond 13.00 de motor weer uit kan. Intussen een weerbericht binnengekregen dat de wind meer Noordelijk gaat met een sterkte van 6 bft. Dit is best pittig, maar de richting is goed en we proberen de moed er in te houden. Tegen mandagavond trekt de wind verder aan tot 25 knopen en we surfen over de golven met meer dan 7 mijl .Het lijkt erop dat we voor donker binnen de havenhoofden van Bilbao kunnen zijn. Een uurtje voordat we er zijn dreigt het uit de hand te lopen en steken we maar meteen 2 reven. De snelheid blijft er desondanks wel in en voor de duisternis invalt zijn we binnen de havenhoofden. In het donker gaan we verder de haven in en al puzzelend vinden we een plekje in de marina van Club Maritimo.  Echt rustig is het hier niet en vooral met hoog water is er swel van voorbijvarende schepen. Maar daarvan merken we de maandagavond weinig. We gaan lekker de kooi in . WE ZIJN IN SPANJE !!.

De volgende morgen hijsen we de Spaanse gastenvlag.

Daarna gaan we op verkenning uit. Niet ver van de haven vertrekt de metro naar het stadscentrum.  Om het sation te vinden hebben we nog wel een uurtje nodig. Maar ook bij de haven is een fenomeen te zien, een zwevende pont als alternatief voor een brug, een van de weinigen ter wereld, wij kennen er zelf maar 3, op het Kieler kanaal , bij Rochefort en deze hier in Bilbao . Allen zijn ze ontworpen door Eiffel.

Met de metro de stad in gaat lekker snel en ons eerste bezoek is aan de oude stad. Een keur van oude straatjes en steegjes en mooie gevels. Hier maken we weer opnieuw kennis met “café con Leche”en tapas met een glas witte wijn. Wij zoeken altijd kleine kroegjes met alleen Spaanse bezoekers, dan is de prijs betaalbaar, koffie voor € 1.20en 2 tapa’s met een glas heerlijke witte wijn voor € 4.00 is dan nog te doen.  We voelen ons geweldig dat we dit mee mogen maken, wat zijn we toch bevoorrecht om dit te kunnen doen. Je kunt je afvragen waar je dit aan hebt verdiend.

Rond de middag gaan we opzoek naar het Guggenheim museum. We verkennen dit vandaag van buiten en hebben het plan morgen een echt bezoek te brengen.

 We lopen over de beroemde boogbrug 

bij het museum en lopen het hele museum rond . Hierbij zien we al de buitenkunstwerken, die stralen in de zonneschijn.

Daarna slenteren we door de fantastische stad met prachtige gebouwen en karakteristieke gevels. Het is weer een puzzel om de metro te vinden. Terug naar de boot willen we lekker gaan douchen. Nu dat wordt een teleurstelling, de hele doucheruimte staat blank en alleen koud water is beschikbaar. Nu daar hebben we genoeg van zeker voor €50,- per nacht en vertrekken meteen naar de andere Marina Gexto. Daar zijn de voorzieningen beter. Dezelfde avond nog krijgen we kikvorsmannen met een zwarte rubberboot aan dek, het blijkt de douane. Dit was wel even schrikken, we wilden net gaan slapen!. Ik meteen het deklicht aan en vragen wat dit voor flauwekul is. Ze haasten zich om een legitimatie te laten zien. Officieel worden we ingeklaard met veel papierwerk en ook kregen we een blauwe kopie ervan als bewijs van inklaring.

De volgende morgen naaer het Guggenheim museum.  Het is druk bij de balie, maar dat geeft ons de tijd om rond te kijken. Ik ontdek dat 65 + korting krijgt.  Ik dus zeggen dat ik 65+ ben en ook Antoinette kreeg korting, wat ze niet zo leuk vond natuurlijk. Maar minder betalen vergoedt grotendeels het leed voor haar.  De moderne kunst spreekt ons niet zo aan, toch proberen we dit tot ons te nemen. In tegenstelling met de moeite die we met de kunst hebben waarderen wij de architectuur van het gebouw, het gebouw is prachtig.Er zit geen recht hoekje aan, dit moet geen gemakkelijk werk zijn om uit te tekenen en te bouwen. Daarna gaan we nog even naar het Tourist Office voor informatie. Wat blijkt ? Ieder museum heeft zijn eigen gratis dag, vandaag het  museum of Art van Bilbao.  De kunst die hier hangt is weer traditioneel met vele mooie werken. Tussen door gaan we in een Spaans kroegje wat eten. Moe maar voldaan gaan we terug naar de boot. Na uitgebreid te hebben gedouched en kop en kont te hebben geschrobt gaan we onder de wol.

We besluiten nog een dag te blijven om met de kabeltrein  naar boven te gaan.

 Hier kun je over de hele stad kijken.Dus weer met de metro naar de oude stad we raken er al een beetje aan gewend. Met de kabeltrein naar boven is een hele belevenis. De prijs is 90 cent per rit en in 8 minuten ben je boven. Jammer dat het regende maar het is een fantastisch uitzicht. Ook het voetbalstadion is hier boven. We gaan weer met de trein naar beneden en gaan via de stad naar het centraal station omdat Antoinette het glas en lood in de stationshal nog wil fotograferen.

 Daarna gaan we terug naar de boot ons voorbereiden op het vervolg van de tocht.

Van Sables d, Olonnes naar het zuiden

9 april

We vertrekken richting zuid en met weinig wind en veel moteren komen we tegen de avond in la Rochelle aan. We mogen niet in de oude haven omdat we langer zijn dan 10 meter en wijken uit naar de nieuwe grote haven. Wandelen naar de stad blijkt de volgende morgen wel erg ver en aangekomen bij het bureau de Vieille Port vragen we om een plekje in het bassin des yachts. Dit lukt en zaterdagmorgen vroeg varen we binnen. We blijven er tot maandagochtend liggen. We bezoeken de oude stad met zijn mooie centrum en vermaken ons best. Op de zondag bezoeken we het zeeaquarium . Dit is fantastisch om te beleven. Je loopt langs en door de aquaria heen, een echte aanrader.

11 april

Met hoogwater maandagochtend er weer uit en naar de nieuwe haven om te tanken. Intussen hebben we ontdekt dat de reserve V riem niet de juiste is en we gaan nog een nieuwe kopen. Daarna wachten op voldoende water om te vertrekken. Vanwege de hoge getijde coëfficiënt is de haveningang te ondiep met laag water om uit te varen naar st Denis d’ Oleron. Tegen drieën lukt het en we kunnen deels op zeil en deels met de motor tegen zeven uur de haven van St Denis binnenvaren. Ook hier weer een moeilijk beschreven ingang, maar het viel wel mee alleen wel enkele hoge golven vlak voor de haven op de drempel.  Het haventje en de plaats zijn heel leuk. We wachten hier de harde wind af die wordt voorspeld. De volgende middag huren we fietsen, die hier wel prijzig zijn. Nog een mooie fietstocht gemaakt naar Boyardville via Douhet. Beide havens die als beter beschreven staan. Wij zijn deze mening niet toegedaan en vinden St Denis de beste keuze om met de boot Ile d’Óleron te bezoeken. Wel een verrassing in Boyardville, we ontmoeten daar een grote beer op het terras, waar we toch mee op de foto moeten.

14 april

We vertrekken uit St Denis naar de Gironde rond 10 uur, want eerder kon niet van wege de waterstand. We hebben een hele tijd gezeild, maar de wind nam langzaam af en moest de motor aan. Eigenlijk te lang gezeild en daarom voeren we de laatste 2 uur in het donker de Gironde op, toch wel een puzzel. Maar m.b.v. radar en de elektronische kaart alles gevonden. Tegen 11 uur draaiden we Port Medoc in en …voeren bijna tegen de drijvende buizen van de zandzuiger, die onverlicht bij de ingang van de haven dreven. De bijbehorende verlichte ton brandde niet. In de eerste de beste lege box hebben we aangelegd. Daarna nog even wat gegeten en toen in de kooi.

De volgende morgen is een betonnen aanblik. Het is wel redelijk weer, maar de haven is een en al beton. Ook is er geen leuk plaatsje aan gekoppeld .Men heeft wel een moderne Marina met winkeltjes gebouwd, maar de winkeltjes staan leeg. Een beetje doodse aanblik.  We doen het vandaag rustig aan en slapen lekker uit. Daarna aanmelden en een beetje de boel verkennen.  

Op zaterdag  besluiten we naar de overkant te gaan met de veerboot naar Royan, kunnen we meteen daar de marina bekijken. De ochtend begint met mooi weer, maar gaandeweg de dag komt er regen. De boulevard van Royan is wel leuk, maar verder heeft de stad niet veel te bieden. We doen inkopen in de supermarkt en gaan weer terug met de veerboot.

De zondag beloofd het weer beter te worden en we besluiten ons voor te bereiden op de oversteek naar Bilbao. 

De Witte beer in la Rochelle

Antoinette en Maarten bij de bruine beer op Ile d' Oleron

DE veerboot naar de overkant Royan

Van de VIlaine tot Sable d' Ollonnes

We konden na Pasen de eerst  3 dagen niet weg omdat er op de rivier de Vilaine een vaarverbod was omdat door de vele regenval er een te sterke stroom stond. Dus nog wat wandelingen gemaakt en inkopen gedaan in Redon. Pas de zaterdag na Pasen vertrokken we vroeg en voeren de rivier af naar Roche Bernard. Daar nog even de supermarkt bezocht en een drankje aan de haven genuttigd. Intussen is het de hele tijd koud gebleven en iedere avond brandde de kachel.

3 april,

s'morgens vroeg de Vilaine af

een tussenstop in Roche Bernard

Zondagmorgen vroeg op om naar Arzal door de sluis te gaan. Eindelijk weer  het zoute water op en we zeilden door tot La Turballe. opnieuwslecht weer toen we eraan kwamen. Ook de volgende dag zijn we blijven liggen omdat de wind verkeerd stond. Gelukkig mooi weer en lekker gewandeld. Het schiereiland, waarop Turballe ligt, loopt helemaal tot aan de invaart van Le Croisic en je kunt in het seizoen met een bootje overvaren. Het achterland is een en al zoutpan.

5 april

We gaan verder richting zuid, maar helaas met weinig wind. De hoop in een keer naar Ile de Jeu te varen vervloog hierdoor. We besloten Herbaudiere aan te doen, waar we nog niet waren geweest afgelopen jaar, De inloop is niet echt eenvoudig en de compu is wel makkelijk. Opvallend is de smalle haveningang voor een dergelijk haven waar toch ook een aardige vissersvloot ligt. De plaats zelf viel tegen zeker met een Touristinfo die groots stond aangekondigd, maar al 5 jaar dicht was. Verder waren er wat werven en was de marina met douches netjes. Sanitair wel moeilijk te vinden. Zelfs Antoinette ging het opnieuw vragen na veel lopen en dat zegt toch wat!

6 april

De volgende ochtend motor zeilend het gat uit de zee op. Eenmaal bij de kardinaal die de westelijke ondiepte bij de punt van het eiland dekt,  de steven zuidwaarts gewend en zeilden als een speer naar Sables d’Olonnes. Tegen de avond moesten we zelfs nog reven en liepen we met hoog water binnen. Dat gaf wat vertraging omdat dan ook de koopvaardij binnenkomt en vertrekt uit en in het commerciële dok. Intussen gaat het nog regenen ook. We besluiten naar de grote jachthaven te gaan omdat er een supermarkt en tankstation in de buurt zit. We willen alleen diesel van een veel gebruikt station en dat zijn de pompen in de jachthavens nog niet. Ik wil oproepen voor een plek, maar moet eerst naar de meldsteiger om alle formaliteiten te voldoen en een plaats aangewezen te krijgen. Laat op de avond wordt het weer droog en Antoinette regelt een winkelkarretje om alle jerrycans in te doen en zo hebben we binnen de kortste keren weer de tankjes gevuld. De volgende ochtend is het beter weer en wandelen we naar Chaume, de kant tegenover Sable waar we nu liggen. Het is een aardig stadsdeel met een leuke kleine markthal. Als we met de ferry naar de overkant willen blijkt deze niet te varen, vermoedelijk omdat het laagwater is met een hoge coëfficiënt. We besluiten zelf naar de andere jachthaven te gaan. Er staat weinig water en soms minder dan 2 meter. Vlak voor de andere marina raakt het zwaard wat onder water, maar verder geen gevolgen. We worden hier wel door een enthousiaste hamenmeesteres ontvangen en even later wandelen we leuk door Sable.

We bekijken weer de straat met de schelpenmuren en eten een frietje op de boulevard. Sable blijft een leuke stad om aan te doen.

we vervolgen onze tocht maart 2016

Het weer vaarklaar maken van de WitteBeer 10 maart 2016

De winter is voorbij en het weer in Nederland wordt beter. Thuis een hele hoop klussen gedaan.

We gaan weer aan de boot denken, want het wintercontract loopt per 1 april af en dan moeten we weg zijn. Nu heeft iedereen ons vorig jaar verteld dat de maand april in Bretagne best redelijk en warm is, dus we vertrekken vol goede moed op donderdag 10 maart met de auto naar Port Foleux, waar de boot ligt.

We maken een tussenstop in Vannes, waar het overigens best koud is! Dat valt tegen, wat is dat nu hier in Frankrijk. We eten pizza in het oudste restaurant van de stad, wel leuk. De volgende morgen wordt een beetje spannend, want de boot hebben we een ½ jaar niet gezien.

We rijden vol goede moed naar Foleux,  waar we de boot nog aan de mooring op de rivier zien liggen, gelukkig zij is er nog. Nu gaan we eerst een havenbootje zoeken om naar de Witte Beer te roeien. Dit valt niet mee, want er staat behoorlijke stroom.

Als we aan boord komen schrikken we  eigenlijk wel, hoe vuil de boot is. Vol met vogelpoep, ondanks de netten die we over de boot hadden gespannen. Dus eerst maar poetsen en het net er af halen. Daarna starten we de motor, die meteen loopt en varen naar de steiger, waar we enkele dagen willen liggen om alles in orde te maken.

Na 2 dagen is de hele boot weer orde, alleen nog even de filters van de brandstof vervangen. Nu dat bleek dus een hele klus! De motor startte wel nadat was ontlucht, maar na enkele minuten stopte hij weer. Wat bleek? De hele dieseltank zat vol bacterieprut.

Dit komt natuurlijk door die “milieuvriendelijke “ biodiesel, waardoor bacteriën lekker snel groeien. Dat dit niet de veiligheid bevordert, moge duidelijk zijn, maar ja milieu gaat voor veiligheid nietwaar. Ook in Nederland hebben er veel schepen last van en menigeen wordt door de reddingsmaatschappij opgepikt.

Wij balen dus, maar er zit niets anders op dan schoonmaken. Eerst de inspectiedeksels losmaken die zijn vastgekit, dan 200 liter diesel eruit pompen en kwijt zien te raken en daarna de hele tank cleanen.

2 volle dagen hebben we er aan gepoetst. Daarna weer het tankdeksel monteren met speciale kit.

Het weer bleef intussen koud en de kit wilde niet goed harden. We hebben een week moeten wachten tot de kit hard was.

Om de tijd door te komen hebben we tripjes met de oato gemaakt naar o.a. Nantes en Angers.

Na een week hebben we 20 km verderop in jerrycans diesel gehaald, want er is geen dieselpomp in de haven. De nieuwe diesel weer goed gemengd met biocide tegen de bacteriegroei. Dit helpt wel wat maar doet niet alles is nu gebleken. Misschien toch nog op zoek gaan naar gemener spul.

Op witte donderdag was alles gereed en kwam Maartje met de trein aan in Redon, 20 km stroomopwaarts van Foleux. Van varen met haar kwam niet veel, want er werd storm verwacht met Pasen. Daarom de boot naar Redon gevaren naar de beschutte stadshaven. Gelukkig konden we zeilen en waren we net op tijd voor de brug, die maar beperkt opengaat. Daarna maar weer de auto gepakt en o.a. naar Lorient gegaan om het musem van Eric Taberly met haar te bezoeken.

Intuusen kwam er inderdaad een heuse storm over die zelfs delen van Frankrijk zonder stroom zette.

2^e paasdag reed Maartje met de auto terug en waren we weer op onszelf aangewezen

de beroemde olifant in Nantes

                                                       De draaimolen in Nantes

Door de brug op de Vilaine