Van Avero verder naar Peniche.

22 juli vertrekken we in Avela jachthaven. Het is een beetje heiig als we vertrekken. Bij de ingang van de rivier is het ineens potdicht van de mist en moeten we tussen de kleine bootjes door zien te komen. Terug gaat niet meer vanwege de sterke stroom. Plotseling heeft de motor weer kuren en er is totaal geen wind. De motor stopt en daar liggen we dan, en we krijgen de motor niet meer aan de praat. Port Control roept ons op wat we in de ingang doen en als we zeggen niet weg te kunnen, worden we weer naar binnen gesleept door de havendienst en moeten we in de Jacintobaai voor anker. De politie komt en we mogen pas weg als de motor in orde is, ook de scheepspapieren worden ingenomen. Via de jachthaven van Avela komen we aan een monteur, die uiteindelijk de motor weer aan de praat krijgt. 

alles met het bijbootje aanvoeren, ook de monteurs dus

Het blijkt een verstopping in de aanvoerleiding. Na een tijdje testen gaat het weer fout en we spuiten zelf de filterleidingen met een hoge druk luchtpomp door en nu komt er een prop viel uit de leiding van de eerste filter. Voor alle zekerheid ook nog de tank een keer schoongemaakt en de diesel gefilterd. Daarna loopt alles goed. Maar nu weer toestemming krijgen om weg te mogen. We moeten een erkent monteur hebben om groen licht te geven, maar niemand weet wie. Ten slotte hebben we via omwegen e.e.a. in orde gekregen en zijn we snel mogen vertrekken.

Overigens blijkt de Jacintobaai toch ook zijn leuke kanten te hebben, een aardig dorp met een uitstekende banketbakker en zelfs een kleine supermarkt. Maar ja dat blijkt natuurlijk onderbelicht in een dergelijk situatie, als je er zo lang moet liggen

dit uitzicht hadden we meer dan 2 weken

Inmiddels is het 2 augustus als we richting Figueira de Foz(FdF) in de vroege ochtend. We moeten bij FdF weer op tijd de rivier op om geen stroom tegen te hebben. De marina bleek half leeg en nadat we naast het havenkantoor in het winkeltje een Campinggasfles voor 15 euro konden wisselen ( minder dan de helft van de prijs in NL) naar onze plaats gegaan en eerst water getankt en de boot afgespoten. De watervoorraad was wel wat krap geworden. 

De plaats zelf is alleen leuk richting de zee met een mooie boulevard en stadje erachter. De rest is troosteloos en een bezoek niet waard.
We vertrekken dan ook de volgende dag, 3 augustus, naar Nazeré, wat een schitterend plaatsje blijkt te zijn. De hele tocht konden we lekker zeilen tot vlak voor de haven. Wel is het even spannend hoe de golven zullen zijn want voor de plaats is een onderwatercanyon van wel 1000 m diep, wel gek als je tot vlak voor de haven in 200m diep water vaart wat binnen 50 m. oploopt tot 4 meter. Maar gelukkig geen probleem en als we binnen zijn worden we al verwezen naar een ligplaats in Club Navale de Nazaré. Als ik ga betalen kom ik langs het leuke havenrestaurant waar ik een plaatsje reserveer. We hebben weinig voorraad omdat in FdF geen supermarkt was bij de haven.
Als we weer op de boot zij komt de eigenaar van het Engelse jacht Amorette gedag zeggen. Deze hebben we ontmoet in Port Haluguen en zij hebben overwinterd in La Rochelle.
S ’avonds heerlijk gegeten in het havenrestaurant, wat prima betaalbaar blijk tegen een uitstekende kwaliteit.
Op donderdag heerlijk gewandeld langs de boulevard met op zijn tijd een koffie hapje en wijntje. Op de markt een luchtpompje gekocht, hopelijk niet meer nodig. Een heerlijke dag, hoewel wel een beetje regen en mist af en toe en in de avond komt de bemanning van de Amorette een borreltje halen.
Als we vrijdagochtend willen vertrekken is de mist potdicht, dus een ligdag. Nu hebben we ons toch goed vermaakt, eerst de andere marina te voet bezocht, wat een afgang bleek. De haven wordt in de Reeds Almanac als de echte marina beschreven, maar het is een vervallen rommeltje. Daarna weer naar het dorp, waar eerst een wielerwedstrijd door heen kwam, een heel spektakel. 

de wielerwedstrijd

Daarna door naar het hoge gedeelte bezoeken met de funicular en hebben ook het fort bezocht. 

uitzicht op Nazare vanaf het strand

in Nazare zijn de hoogste surfgolven ter wereld

Het surfstrand

In de middag trok de mist op en konden we genieten van de mooie vergezichten en ook van het beroemde strand met de hoge surfgolven die er nu natuurlijk niet waren.

Zaterdagmorgen 6 augustus geen mist en met goede wind naar Peniche. Bij Cabo de phao kregen we valwinden, dat we wilden reven, maar dat pakte anders uit omdat het blok van de grootschoot brak en we op de genua maar tot de haven zeilden. Gelukkig nog een plaatsje aan de steiger en werden we opgevangen door de bemanning van een Duits jacht. De haven zelf bestaat uit een simpele steiger en meer niet. We krijgenvan hun een sleutel te leen, want het havenkantoor is gesloten vanwege een fiesta dit weekend. We besluiten te blijven tot maandag, we zien wel.