Viane de Castello en verder naar het zuiden

Viana de Castello is een leuk Portugees plaatsje met een klein maar zeer gevarieerd centrum. 

een toast op Portugal

 De havenmeester is trots op zijn stad en geeft veel informatie. Een hoogtepunt is omhoog gaan met de funicular naar de kathedraal boven op de berg, waar je ook een fantastisch uitzicht hebt.

De volgende morgen vertrokken naar Povoa de Varzim met een lekker bakstagwind en dito swell. Ruim om het havenhoofd heen binnengelopen waar de minste golven stonden. In de haven staat flinke deining en de eerste nacht liggen we aan buitenkant van de 1^e steiger, verkeerd dus. We moesten echt de rubber veren als landvast gebruiken. De volgende morgen aan de andere kant gaan liggen, dat was rustiger. Hier konden we ook de fok goed uitleggen in de recreatieve ruimte en goed opmeten. Daarna bij Hagoort een nieuwe fok bestelt. Binnen een uur was de opdracht geregeld met een levertijd van maximaal een week. Dat is nog eens service.
Povoa is een prima uitgangspunt om Porto te bezoeken met de metro. Binnen een uur en € 3.50 armer ben je in het centrum van Porto. Het plaatsje zelf is niet zo bijzonder en je kunt er wel alles krijgen. Langs de kust, noord van de haven is wel een aantrekkelijke boulevard, als in Knokke

Bezoek Porto vanuit Povoa
Porto is een machtig mooie stad om te bezoeken en heeft echt een eigen karakter. De geschiedenis van de stad ervaar je vooral in de oude stad met zijn bochtige, smalle en steile straatjes. 

de Tram

bisschoppelijk paleis

de porthuizen aan de rechteroever

steegje in Porto

de linkeroever

Als je een beetje uitkijkt naar kroegjes en eettentjes waar Portugezen zitten is Porto niet duur.  We zijn van hieruit 2 dagen naar Porto geweest. De 2^e  dag naar de overkant , De porthuizen moet je niet missen. Na het proeven kreeg Antoinette een gezonde kleur. De zondag toen we wilden vertrekken was het potdicht van de mist. S’middags werd het weer mooi weer en hingen we de toerist uit op de boulevard.

Op 11 juli vertrekken we weer en gaan met prima wind onder genua naar Leixoes. De haven is prima maar verder is er niet veel te zien in Leixoes. Als we aankomen zien we de Queen B aan de ontvangststeiger liggen. Wat blijkt? Zijn motor is zonder olie gekomen en dus een groot probleem. Een nieuwe motor of reviseren. Het laatste is beter, anders moet keerkoppeling motorfundatie en schroef worden aangepast.  Wat een pech, gelukkig heeft hij een goede monteur kunnen vinden. We gaan op zoek naar de supermarkt, wel een eindje lopen langs de boulevard. Daarna hebben we met Bertus gezellig geborreld. De volgende morgen mist en we besluiten om Leixoes te verkennen. Niet zo bijster interessant, maar dat weet je niet vooraf. S ’middags langs de boulevard gewandeld. De volgende morgen potdichte mist en we besluiten nog een dagje Porto te doen. De dag daarop gaat bij Bertus de motor uit het schip, wat een gewicht eigenlijk, de boot ligt achter meteen 20 cm hoger!

Eindelijk kunnen we op 15 juli uitvaren naar Aveiro, de mist is opgetrokken. WE vertrekken om 6 uur om zo bij Aveiro nog ingaande stroom te hebben. We hebben een prima windje en rond 14.00 uur komen we bij de ingang aan en worden met de stroom naar binnen gezogen. Wel heel verwarrend omdat er heel veel kleine vissersbootjes liggen. We ven door naar de jachthaven Avela, waar we blijven liggen tot 20 juli. De stad bezocht en ook een dag het nieuwe zeil opgehaald in Leixoes.

Aveiro, klein Venetie

 

Even een uitstap uit Ria de Vigo weer terug en bezoek van Maartje onze dochter

Woensdag 22 juni willen we weer eens zeilen en besluiten naar Baiona te gaan. Echter weinig wind en maar een klein stukje gezeild. De Marina is erg duur en niets bijzonders. Baiona is een rustige plaats met goede supermarkt en een prachtig kasteel waar je gratis in kunt. Donderdag gaan we weer terug, er is voor enkele dagen harde wind voorspeld uit noord en we moeten toch weer richting Vigo waar onze dochter aankomt. We lopen in de middag Cangas binnen we liggen er tot maandag 27 juni. Cangas is een gezellig stadje met een prima simpele marina. We hebben ook prachtig gewandeld langs de kust en het strand. Op zaterdag is er markt. Zondag 26 juni vertrokken naar Moana, waar we vooraf hadden geïnformeerd of we terecht konden. Daar aangekomen werden we door een bits krengerig vrouwmens naar een ligplaats aan de buitenkant van de haven verwezen aan lagerwal, omdat alles vol was, dit met een half lege haven. Toen zijn we maar voor anker gegaan en een 2^e scheur in het grootzeil gerepareerd. Maandag het anker weer gelicht en naar Vigo gevaren, nu Reaal Club Nautico de Vigo. Hier luxe gelegen met zwembad en sjeik clubhuis waar je goed kunt internetten. Dinsdag 28 juni zeil opgehaald in A Coruña. De bestelde huurauto bleek nu ineens stukken duurder met km beperking.  De trein bleek geen alternatief qua prijs. Dan maar naar Eurocar, waar we voor die hogere prijs een veel betere auto meekregen. Om 11uur waren we bij de zeilmaker in A Coruña om het prima gemaakte zeil op te halen. Daarna met de auto via Finistère terug naar Vigo, een erg mooie route en de vuurtoren daar een must om te bezoeken. Intussen is het woensdag 29 juni en Maartje komt morgen. Na eerst gezwommen te hebben in het zwembad en nog wat boodschappen te hebben gedaan doen we de laatste voorbereidingen. Donderdagmiddag halen we Maartje van de trein. Leuk om haar weer te zien en bij te praten. De volgende ochtend eerst gezwommen en daarna de voor Wim van de Seagull meegebrachte gasfleskoppeling afgeleverd. Daarna een heerlijke zeiltocht naar Sanxenco, een mooie wandeling gemaakt en we werden door Maartje getrakteerd op een drankje in het park. Zaterdag zeilen we door naar Combarro, dat willen we aan Maartje laten zien. 

De dames in Combarra


Het was een stevige zeiltocht en we moesten opkruisen.

Maartje in haar element

S ’Avonds het nieuwe grootzeil opgezet. Zag er prima uit, alleen zaten er wel ogen voor reefknuttels in, die we nooit gebruiken. De volgende dag weer richting Ria de Vigo en geankerd in Ensanada de Barra. Het was zondag en erg druk. Nu zat er een scheurtje in de fok, ook die wordt oud. Eind van de dag nog even naar het strand met de dinghy om even te wandelen. 

sunset in Ensenada de Barra

De volgende dag naar Baiona gezeild, maar deze keer geankerd. Weer een mooie wandeling rond het kasteel gemaakt, maar nu was er wel entreegeld!. Maartje vond het ook geweldig. S ’Nachts nog wel behoorlijk swell in de baai, maar toch goed geslapen. Dinsdagmorgen 5 juli is het weer vertrek dag voor Maartje, jammer want het was erg gezellig met iedere dag goede wind om te zeilen. Maartje gaat nu met de bus weer naar Compostella waarvandaan ze weer naar huis vliegt.  Wij vertrekken om 11.30 met een lekker windje naar Portugal met als doel Viane de Castello, waar we eind van de middag aankomen. Een uurtje later komt ook de Seagull de haven in. We zijn in Portugal, weer een mijlpaal.

de horeos in Combarra

De Baai van Baiona

Van Portosin verder de ria's bezoeken

Als we van onze pelgrimstocht terug komen gaan we direct weer naar Muros.  Vrijdag 3 juni gaan we van Muros naar Villagarcia in deRia de Arousa. We starten met een licht windje maar de wind trok flink aan uit Zuidwest en dus was het opkruisen. De zee bouwde zich nogal op , maar na enkele rakken zeilden we via Canal del Norte en Paso del Carreiro Ria de Arousa binnen. Weer eens ouderwets navigeren, spannend en ook wel leuk.  Op zaterdag de immens grote markt bezocht De middag nog even naar Carill gewandeld, een leuk plaatsje ten oosten van Villagarcia. 

voebalvreugde in Carill.

S ’avonds tot diep in de nacht discomuziek en vuurwerk. De zondag een wandeling naar Vilaxuan gemaakt, dat was een misser, troostelozer kan echt niet. 

in Vilaxuan wassen ze nog ouderwets.

S ’Middags doorgevaren naar Rianxo, leuk haventje met veel winkeltjes.

oude haven van Rianxo

nieuwe haven van Rianxo

Maandag een troosteloze regendag.  Volgende dag naar Pobra de Carminal, een leuke Marina, waar we weer de Seagull weer ontmoeten. 

Pobra de Carminal

Ze hadden problemen met de waterafvoer van de kuip, hadden ze onder de romp plastic schelpen gelijmd om het water in de kuip beter te lozen, met het gevolg dat bij achteruitvaren ze natte voeten kregen. Die avond de Seagull tegen de kade gezet met hoog water en met laag water heeft Wim de schelpen eraf gehaald. 

de seagull op het droge

Heel vroeg in de ochtend was de boot weer los en konden de Seagull weer naar de steiger. Wij nog even naar bed en uitgeslapen tot 10 uur. Daarna naar de mark, niet interessant. Dinsdag een mooie wandeling de bergen in naar de natuurbaden in de bergen bleek verwaarloosd. Wel mooie watervallen in de buurt en een prachtige natuur.

Net Indonesie het vissen, maar het is echt Spanje

Daarna bezochten we Puerto de Cruz, prima haven, maar het plaatsje stelt niet zoveel voor. Vervolgens naar Vilanova de Arousa, een dure haven en het plaatsje is ook niet bijzonder. Je kunt van hieruit wel naar de erg leuke stad Cambados gewandeld langs het strand en terug met de bus Cambados zelf heeft geen faciliteiten voor Jachten. Zondag 12 juni en met regenachtig weer naar Ribeira. Wel een lekker zeilwindje. Na mediteranees te hebben afgemeerd gaan we de stad in. Er is werkelijk niets te krijgen op zondag, nog geen brood. Maandagochtend even naar de hypermarché om inkopen te doen en daarna op naar Ria de Pontevreda tot Combarro, een mooi schilderachtig stadje dat je gezien moet hebben. Van hieruit met de bus naar Pontevreda. Helaas ging het ’s middags regenen en toen we terug waren stak er een harde wind op die de loopsteiger liet instorten. De volgende dag regendag met tussen de buien om droog om naar buiten te gaan. Daarna terug naar Sanxenco gegaan. De Seagull vond de haven te duur en ging verder naar Ria de Vigo. Wij zijn gebleven en naar Portonovo gewandeld. Een leuke markt was daar en hebben we nog wat garderobe aangevuld. Alleen de supermarkten gingen pas om 17.00 uur open en dus uit onze voorraad gegeten. Vrijdag 17 juni kwam het bericht binnen dat ons bij Dekker in Zaandam bestelde Rocna anker klaar lag in Vigo in de haven van Bouzas. Het weer was zwaar bewolkt en weinig wind, dus het was motoren dit keer. In de middag het anker opgehaald en daarna gemonteerd. Daarna met geleende fietsen naar de supermarkt. ’s Avonds nog met aardige Duitsers gesproken die hun boot daar op de kant hadden om op te knappen. Een prima haven voor reparatie. Op de zaterdag 8 juni met de fiets Vigo bezocht. Daarna verder de Ria ingezeild onder de brug door naar Ensnada de San Simon, waar we ankerden. Vlak bij de Marina.  S ‘avonds keiharde muziek van een fiesta. De volgende ochtend naar de marina, maar het plaatsje is niet de moeite waard. Wat geklust aan de zelfstuurinrichting van de Seagull. De volgende dag het anker verder getest voor het eilandje San Simon. Het eiland zelf kunnen we niet op, te veel wind. We liggen er wel prachtig in de baai. Daarna terug naar de marina, dinsdag weer richting Vigo naar de marina Punta Lagoa, een prima haven met veel technische reparatie mogelijkheden. Wel ver van de stad en de bushalte. Er kwam bericht uit A Coruna dat de volgende week het zeil klaar is! Ook Maartje onze dochter 30 juni voor een weekje. We krijgen het nog druk.

groeten van de Witte Beer

Van Muxia verder de Ria’s verkennen

De volgende morgen , 25  mei, kwam Wim met zijn boot de haven in om te helpen de motor weer in orde te krijgen. Hij heeft een compressor aan boord en kon eenvoudig alles doorblazen. Het magneetfilter bleek verstopt te zijn en de kraan op de tank zat een beetje los. Dit alles verholpen en de motor liep weer prima.

De golven op de Oceaan schudden inderdaad alles door elkaar, veel meer als de Noordzee en het Kanaal. 

S’avonds zijn we eerst met Bertus gaan eten. Blijkt Bertus vlak bij den Bosch te wonen en we hebben best wat gezamenlijke kennissen. Ook zijn we lid van dezelfde carnavalsclub in Oeteldonk ( den Bosch). Soms is de wereld wel klein. Het werd een gezellige avond. Bertus is solozeiler en gaat een maand zeilen en een maand werken. Ja zo kan het ook. De volgende dag Muxia verkend en s’avonds met Wim en Margorie uit eten geweest. Ook gezellig en herinneringen uit Den Helder opgehaald Daarna nog 2 dagen in Muxia gebleven. Leuke wandelingen gemaakt naar onder andere de kapel bij de ingang van de ria, een onderdeel van de pelgrimage route. Op zondag nog de processie van de 1^e communie meegemaakt. 30 mei gaan gaan we nog naar de overkant van de ria naar Camarinas. Weer een heel andere plaats. Een mooie wandeling’gemaakt langs de kust.

31 mei vertrekken we naar Muros, een ria verder. Daar worden we door een enthousiaste hvenmeester verwelkomt. Je ligt daar prima beschut en Muro is een leuk plaatsje. Bijna zijn we aan het eind van onze pelgrimage naar Santiago de Compostella per boot. De volgende morgen gaan we naar Portosin, dichterbij kunnen we niet komen met de boot. De volgende morgen gaan we per Bus naar Compostella

een prachtige ervaring daar geweest te zijn en het einde van onze pelgrimstocht.

het pelgrims kapelletje 

het simbool met de welbekende schelp die de route naar Compostella aangeeft

de haven van Muxia

Compostella de kathedraal

de zij entree van de kathedraal

het plein waar veel pelgrims elkaar ontmoeten

,

van A Coruna en verder

20 mei tegen de middag vertrek uit La Coruna richting west. Maar eigenlijk te laat omdat we nog naar de notaris moesten voor papierwerk. Er stond veel swell en weinig wind. Zouden niet meer op bij daglicht in Muxia zijn, daarom varen we naar Sada om toch wat anders te zien. Sada zelf valt een beetje tegen en de haven is niet echt goedkoop.

Volgende dag rustdag in Sada, want het weer was niet goed om weer west te gaan. We bekijken het plaatsje en gaan naar detourist info. Daarna met de bus naar Betanzos, een mooi oud plaatsje 8 km verderop. Betanzos hebben we uitgebreid bezocht en maar daarna moesten we wel lang op de bus terug wachten om weer Sada te bereiken. Het weer werd somberder. We konden nog net boodschappen doen en daarna begon het te gieten en te waaien, maar toch nog een leuke dag gehad.

Toen we de volgende dag wakker werden was het nog steeds slecht weer, maar s ’middags werd het droog en zijn we het stadje nog ingegaan. Veel muziek en een skeelerwedstrijd op deze zondag. Een wijntje gedronken in een Spaans cafeetje ( Meson ). Daarna weer terug naar de boot.

Maandag 23 mei weer terug naar La Coruna, de swell was te hoog en geen wind, kortom geen condities om verder te gaan en we meerden weer aan op ons oude plaatsje in de jachthaven. De fransen lagen er ook nog steeds met motorproblemen. S’ Middags kwam er wel wind, maar te laat om te vertrekken, want de volgende haven, Muxia willen we wel met daglicht aanlopen. We hebben maar een natuurkundig museum bezocht, Museos Certificon, waar allerlei natuurkundige verschijnselen worden uitgelegd, heel interessant. Ook het gebouw is prachtig gelegen op een heuvel, inclusief sterrenwacht. Het radiocontact met de Seagull lukte nu deze avond wel, toch wel leuk.
De volgende ochtend uitgeslapen, de regen tikte tegen de ramen, en veel wind. In de loop van de ochtend beter weer en besluiten naar het Aquarium Finistère te gaan, een echte aanrader. Heel educatief en informatief opgezet om alle leven van de oceaan voor Finistère  te belichten. Een extra attractie was het Jule Verne Aquarium , geheel in stijl naar de Nautilus van Jules Verne ingericht.

Het is woensdagochtend als de wekker om 6 uur afgaat n we willen vertrekken voorspelt het weerbericht van La Coruna niet veel goeds. Oplopende swell en tegenwind. Jammer, maar weer naar bed gegaan. Daarna maar weer de stad in naar het museum des Hombres. Dit is een afgang, alles alleen in het spaans  en de helft van de attributen werkt nog niet eens. Tussen de regenbuien door maar weer terug naar de boot.  Intussen is een solozeiler uit Nederland naast ons komen liggen, een Nederlander genaamd Bertus, met de Queen B.

Donderdagmorgen vertrekken we beiden tegelijk uit La Coruna richting Muxia. Bertus neemt nog contact op om een oproep via DSC te testen en dat lukt. Meteen zijn MMSI nummer in het geheugen van de marifoon gezet, en dat was maar goed ook.  Er was niet veel wind en ineens ging de motor haperen, dat is wel schrikken. Meer gas gegeven , maar de motor liep dan weer hard en dan weer zacht tot de motor afsloeg. Intussen veel wind op kop maar toch lukte ontluchten nog en de motor weer aan de praat. We hielden de motor al onregelmatig aan de gang tot de haven van Muxia. Intussen Bertus opgeroepen om ons te begeleiden en hij was zo attent om dat te doen, erg fideel. We riepen de havenmeester van Muxia op en deze stond al klaar om ons op te vangen samen met Wim, die ons per marifoon ook ondersteund had. Dit is wel een te spannende dag geweest, zo hoeft varen ook niet.  Morgen maar kijken hoe dit op te lossen

de open toren van Betanzos

uitzicht op buiten aquarium A Coruna

Antoinette achter het bureau van Jules Verne

Antoinettede fotografe

En nu verder naar La Coruña

Vandaag 5 mei hebben we nog een dag de auto. Dit hebben we benut om een aantal havenplaatsen aan de kust te bezoeken, om te kijken of we er konden inlopen. Zo zijn we goed voorbereid als we 7 mei in de ochtend vanuit Ribadesella vertrekken met als doel Gijón. De afstand valt eigenlijk wel mee, zo’n 30 mijl, mar er is nauwelijks wind en de motor moet erbij. Als we in de buurt komen steekt er een windje op en besluiten we door te varen naar Aviles. Ten slotte hebben we Gijón al per auto bezocht. Als we de kaap hebben gerond wakkert de wind behoorlijk aan en met een stevige wind is Aviles net bezeild. Eenmaal door de havenmond is het verder rustig water om de marina te bereiken. Als we oproepen op kan 09 VHF komt er geen reactie. Maar ik heb het mobile nummer opgeschreven toen we er 2 dagen eerder waren Hierop werd meteen gereageerd en kregen we een plaats toegewezen. Na de formaliteiten te hebben afgehandeld eerst gegeten en daarna in de avond het oude stadscentrum bezocht. Heel gezellig en nog er druk laat op de avond. Na een glas witte wijn lekker naar de kooi.

De volgende morgen weer verder naar Ribadeo, waar we tegen de namiddag binnenliepen in de marina. We zijn een dag extra gebleven omdat er geen wind was en we het motoren zat waren. Met de bus naar de andere kant van de baai naar Castropol gegaan, maar het regende zo dat de dag een beetje in het water viel.
12 mei, vertrekken we naar Viveiro, de eerste echte ria die we gaan bezoeken. De aanloop is schitterend met een lekker zonnetje. We worden welkom geheten door Fernando, de havenmeester, een hele actieve en behulpzame man, die vloeiend Frans en Engels spreekt naast Spaans natuurlijk. We voelen ons nu echt in Galicië aangekomen.
Het stadje zelf heeft een klein historisch centrum met leuke winkels, maar ook hier zie je de wonden van de recessie met veel lege panden. Wel naast de Marina een supergrote Gadis supermarkt, dat is wel makkelijk.

In Viveiro blijven we een paar dagen en huren twee dagen een auto( Smart ) om de mooie stad Lugo te bezoeken. Op zich een prachtige stad, maar ook nu slaat s ’middags de regen toe en gaan we weer terug. We bezoeken nog een Romeinse nederzetting ende volgende dag rijden we langs de kust en bezoeken o.a. Cabo Vicendo Punta de Estaca, de noordelijkste punt van Spanje en enkele kustplaatsjes.
 Daarna vertrekken we op15 mei naar La Coruña. En we hadden lekkere wind en een zonnetje, zou de echte zomer nu komen?. Rond 17.00 aankomst in la Coruña in een vrij lege marina. En bij het opvouwen van het zeil ontdekt Antoinette een grote scheur in het grootzeil. Gelukkig is er alle service aanwezig in de haven en de volgende morgen het zeil al weggebracht ter reparatie naar zeilmakerij Finisterra bij Marina Seca. Tevens maar een offerte gevraagd voor een nieuw zeil, want bij nader inzien is het grootzeil toch behoorlijk versleten. We krijgen ook 15% korting op het liggeld omdat we in Viveiro hebben gelegen. Viveiro is van de zelfde organisatie.
16 en 17mei hebben we de stad bezocht en mooie wandelingen langs de kust gemaakt en hierbij natuurlijk de vuurtoren Hercules bezocht. Op 18 mei is het zeil klaar en gaan we het ophalen. Bij de zeilmaker alles gecontroleerd en hij bood aan het zeil af te leveren in de marina, lekker makkelijk. Op de werf nog een mooi profiel geritseld om het frame van de zonepanelen te verstevigen. Deze nog even gemonteerd. .
De marina is ook een leuke ontmoetingsplaats voor zeilers onderling. Allerlei nationaliteiten zijn hier op de haven, La Coruña is de eerste aanloop bij een oversteek van de Golf van Biskaje, maar ook de start om langs de “Costa del Morte” tot voorbij Cabo de Finistères. Hier ontmoeten we ook de Seagull uit den Helder. Wim en Marjorie hebben de oude statige stalen dame zelf gerenoveerd en zijn nu van plan om verder zuidwaarts te gaan. Zij zeilde al de eerder de halve wereld rond en hij is ook een echte zeerot inclusief een houten poot. Daarbij is Wim ook radioamateur, dus we maken meteen afspraken over een “netje”

 Een impressie van Lugo

 Op het noordelijkste puntje van Spanje

 De Hercules

uitzicht vanuit de Hercules

De tweede PIcodag

Deze dag gaan we via Potis naar de Pico’s. We willen nu via de bekende Teleférico (telecabin) Fuente Dé naar boven. Potis zelf is een mooi oud stadje en een onderbreking van de tocht waard. We drinken er een café con leche en maken een wandeling door de historische stad. Vanuit hier is het nog maar een kort stukje naar de telecabin. Het is best druk voor een dag in het voorseizoen, maar dat komt omdat het een uitgelezen dag is om omhoog te gaan, een helder blauwe lucht met heldere vergezichten.
Boven lopen we in de laatste sneeuw van de winter we hebben het best naar ons zin, het lijkt wel wintersport. Zo hoog hebben we fantastische vergezichten en diverse roofvogels zie je hier zweven op zoek naar hun prooi. We lunchen op een steen in de sneeuw voordat we weer naar beneden gaan. Ons volgende doel is het bergmeer Embalse de Riano. Het is een kunstmatig stuwmeer hoog in de bergen met het plaatsje Riano in het centrum. De tocht er naar toe leek wel Zwitserland, we reden af en toe door de sneeuw. Daarna via een toeristische route door de bergen en een bezoek aan de kustplaatsjes Vilavicosia en Lestres weer terug naar Ribadesella. Weer een schitterende dag om op terug te kijken.

 de teleferico

 de Pico's en face

 uitzicht op het dalstation van de teleferico

 boven op het plateau van de teleferico

 in de laatste sneeuw van dit jaar

 het lijkt wel wintersport

een laatste blik