Verder langs de zuidkust van Bretagne

15 juni.

Het vissersplaatsje Lesconil, waar we gisteren waren aangekomen is een echt vakantiedorp. Je ziet wel dat de grote shoppingmalls op het platteland hier de strijd hebben gewonnen. Er zijn geen winkels verder, dan alleen wat met toeristische frutsels. Alleen een bakker houdt in zo’n dorp nog stand en dan houdt het wel op. We vertrekken weer richting oosten naar Benodet. Dit is een mooi plaatsje aan de rivier de l’Odet, Deze rivier loopt een heel eind het binnenland in tot aan Quimper en heeft steile oevers die mooi bebost zijn.  Na een leuke zeiltocht varen we de rivier op en pikken een mooring . We blijven hier de nacht liggen, helemaal doorvaren tot de stad doen we maar niet. Er is erg veel stroming en het verval is behoorlijk groot. Met eb ziet het er heel anders uit als met vloed. Het is zondag en op de rivier zijn ook veel kano’s en kajaks. Frankrijk is een echt watersportland.
De volgende ochtend  ‘s morgens met de stroom de rivier af en willen in Benodet aanleggen om met de bus naar Quimper te gaan. De haven lijkt vol en we besluiten aan de overkant te gaan liggen. Maar daar blijkt geen bus te vertrekken ! toch maar weer naar Benodet en vinden daar nu wel een plaats. Rond 13 uur kunnen we met de bus mee naar Quimper . Ook hier maar 2 euro voor een buskaartje voor een rit van 15 km. Quimper is een oude mooie stad een bezoek waard. We zitten nog even op een terrasje voor dat we met de bus terug gaan naar de haven. In Benodet is op een kwartiertje lopen nog een prima supermarkt, waar we inkopen gaan doen.  Na het eten nog een avondwandeling langs de kade en dan weer de kooi in.
De ochtend breekt aan en de vraag is waar we naar toe gaan. Of verder naar l’Orient of naar de eilandengroep Ile des Glenans, 10 mijl uit de kust. Op deze eilandengroep is ook de beroemdste zeilschool van Frankrijk gevestigd, waar menig wedstrijdzeiler is opgeleid. Nog even gewacht aan de steiger tot de stroom wat minder wordt, want vertrekken in een stevige stroom geeft altijd risico’s. We laten het van de wind afhangen en als na en uurtje zeilen de wind wegvalt wordt het de eilanden. Deze zijn prachtig maar wel met een spannende invaart tussen rotsen door. Er liggen voldoende moorings om vast te maken. Eerst lunch en daarna wachten we nog even tot het water wat is gezakt, dan zijn er minder golven, voordat we met de bijboot naar de kant gaan van het hoofdeiland.

Het was de eerste keer dat we het BB motortje weer gebruikten.  Het motortje liep meteen en bracht ons veilig naar de kant.

Inmiddels zijn de toeristen verdwenen en kunnen we rustig op het terrasje van het enige kroegje nog een drankje doen .

 We wandelen nog het eiland rond  en terug naar de boot. We moeten de volgende ochtend vroeg op om met hoog water weg te kunnen tussen de rotsen door .

We gaan op weg naar l’Orient.

Groeten Antoinette en Maarten